0638417107 Rotterdam-Pernis Stefanie@rootsforyoursoul.nl

Niet willen slapen.

Met regelmaat van de klok hoor (en hoorde ik) ouders over situaties die thuis behoorlijk veel impact kunnen hebben op het gezinsleven. Bijvoorbeeld kinderen die niet kunnen slapen, omdat er iets is. De uitingsvormen zijn divers, zoals: bedplassen, onzeker worden, bang worden voor onbekende dingen, niet meer alleen durven/willen slapen en alleen nog gaan slapen als een van de ouders erbij ligt. Vaak tast je als ouder in het donker, omdat kinderen het niet durven te zeggen of zelfs niet eens snappen. Ik ben mij bewust dat er vele redenen zijn waarom kinderen niet willen of kunnen slapen. Medisch of psychisch, die wil ik niet opzij schuiven. Maar ik richt mij nu op de energieën die op ‘visite’ komen, die zich laten zien of voelen aan kinderen/volwassenen. Ook wel geesten genoemd. Ik noem ze zelf entiteiten. Dit is een verzamelnaam voor allerlei energie vormen. Maar hier zal ik ze ‘visite’ noemen. De reden hiervoor is dat kinderen zich makkelijker met dit woord kunnen verbinden, zo is mijn ervaring.

Angst om te delen!

Jonge kinderen zijn vaak heel gevoelig en pikken van alles op. Zij voelen heel goed dingen aan zonder woorden. Zo kunnen ze dus ook ‘visite’ ervaren. Omdat de meesten van ons niet geleerd hebben hiermee om te gaan, wordt dat vaak als negatief aangeduid. Jammer, want soms is het een overleden dierbare die juist als beschermer aanwezig is voor het kind. Ik zal een aantal voorbeelden geven met gesprekken met kinderen. Een meisje van 11 vertelde dat ze elke avond 3 kinderen op de trap zag staan, ze was hier erg bang door geworden en weigerde nog zonder licht te slapen. Een jongetje van 7 durfde niet alleen op zijn slaapkamer te zijn, want er bleek ‘visite’ in de avond langs te komen. Een oud leerling durfde niet meer op de zolder te komen, nadat ze daar een schim had gezien en in de gang voelde ze steeds iemand achter haar staan, terwijl er fysiek niemand was. Dit is maar een greep van wat de kinderen met mij deelden. Ik dank ze hierbij nogmaals voor hun vertrouwen wat ze mij toen gaven.

Nadat meer duidelijk werd, doordat de kinderen zijn gaan delen/vertellen, konden we met de volgende stap verder. Elke situatie is weer anders, zo ook de informatie die naar voren kan komen als ik contact maak met het kind/volwassene en de ‘visite’.

Belangrijk is/was altijd de samenwerking van ouder en kind. Het kind werd gezien en gehoord. Het was niet raar, stom of gek. Het is iets wat er echt is en niet iedereen heeft geleerd hoe je hier mee om kan gaan. Een van de dingen die ik meestal als eerste actie aangeef naar kinderen is; ‘als je het idee hebt dat er ‘visite’ is? Vertel het aan een volwassen iemand die je vertrouwd. Vraag samen hulp aan de engelen om je ‘visite’ te vertellen dat jij de bewoner bent van je kamer en dat je daar geen bezoek wilt als je gaat slapen!’ En omdat ze soms toch willen blijven (omdat ze willen spelen of het fijn vinden bij jou in de buurt), zeg je dat altijd 3 x!

Door in gesprek te gaan over het onbekende gevoel en ‘zien’, zal er meer begrip komen en dat geeft vaak alweer meer ontspanning. En weet,….. niks is vreemd of raar.

Mocht je meer willen weten of vragen hebben, stuur me gerust een berichtje.

 

Warme groet Stefanie